Na de dood van Mozes gebeurden er onmiddellijk 7 schokkende dingen.
Video: “After Moses Died, 7 Shocking Things Happened INSTANTLY” – 34,24 minuten
Vertaling van de tekst van de video
De dood van Mozes betekende meer dan alleen het einde van een mensenleven. Het markeerde het einde van een profetisch tijdperk, de afsluiting van 40 jaar vol wonderen, rebellie en goddelijke ontmoetingen in de woestijn. Maar dat was niet het einde van Gods plan. Op het moment dat Mozes zijn laatste adem uitblies op de berg Nebo, begon er iets diepgaands te gebeuren.
Een stille maar donderende overgang voltrok zich, een overgang die een nieuwe generatie naar haar bestemming zou leiden. Wat volgde na de dood van Mozes was niet alleen verdriet. Het was beweging, versnelling, schok. Omdat er in een zeer korte tijdspanne zeven buitengewone gebeurtenissen plaatsvonden.
Elk ervan is een wegwijzer naar goddelijke voortstuwing. Deuteronomium 34 : 5, 6: “Mozes, de dienaar van de Heer, stierf daar in het land Moab, en Hij begroef hem in een vallei”. Maar tot op de dag van vandaag weet niemand waar hij begraven ligt. Het mysterie rond de begrafenis van Mozes is nog steeds onopgelost.
Maar de missie die hij uitvoerde, is niet in de woestijn gestorven. Het werd overgedragen en kwam explosief in beweging. Dit is het verhaal van wat er daarna gebeurde. Dit is de niet vertelde drijfveer achter het boek Jozua. Dit zijn de zeven schokkende gebeurtenissen die plaatsvonden vlak na de dood van Mozes.
Laten we beginnen
Op het moment dat Mozes sterft, verandert de sfeer in Israël, maar niet in stilte. Er is geen koninklijke begrafenis, geen nationale rouwdag. De Schrift vermeldt geen enkele vertraging. Wat er vervolgens gebeurt, is zowel schokkend als zeer leerzaam. God spreekt onmiddel-lijk, niet tot de oudsten, niet tot de zonen van Aäron, maar tot Jozua. Jozua 1 : 1, 2:
“Na de dood van Mozes, de dienaar van de Heer, gebeurde het dat de Heer sprak tot Jozua, de zoon van Nun. Mozes’ assistent zei: Mozes, mijn dienaar, is dood. Sta daarom op, trek over de Jordaan, jij en heel dit volk, naar het land dat Ik hun, de kinderen van Israël, zal geven.”
Deuteronomium 34 : 9: “Jozua, de zoon van Nun, was vervuld van de geest van wijsheid, want Mozes had hem de handen opgelegd”. Dit was geen spontane promotie. Het was een goddelijk opvolgingsplan. Jozua was decennialang in de schaduw getraind. Hij wandelde met Mozes de berg Sinaï op. Hij bewaakte de tent waar de bijeenkomsten plaatsvonden.
Hij ontdekte het beloofde land. Hij bleef trouw toen anderen bang waren. En nu, zonder waarschuwing, wordt Jozua de machtigste man in Israël, niet door verkiezing, maar door overdracht. Dit was niet zomaar een menselijke afspraak. Dit was een spirituele overdracht. Mozes had Jozua de handen opgelegd vóór zijn dood, en nu rust de geest van wijsheid op hem.
Laat dat even tot je doordringen. De één sterft, de ander staat op. Maar Gods missie gaat onverminderd door. Prediker 3 : 1: “Voor alles is er een tijd, een moment voor elk doel onder de hemel”.
Psalm 75 : 6, 7: “Want verhoging komt niet van het oosten, noch van het westen, maar God is de rechter. Hij vernedert de één en verheft de ander”.
Schok nummer 1
God geeft Jozua geen tijd om te rouwen. Er is geen overgangscommissie, geen stemming onder de stammen. Het stokje wordt doorgegeven vanuit de hand van de eeuwigheid. De goddelijke missie wordt met spoed voortgezet. Jesaja 55 : 1: “Zo zal het woord zijn dat uit mijn mond uitgaat. Het zal niet vruchteloos tot mij terugkeren”.
Gods woord was door Mozes uitgegaan, maar zijn wil zou nu door Jozua voortgezet worden. Soms denken we dat alles stil moet komen te staan als een invloedrijke leider, mentor of spirituele stem wegvalt. Maar de dood van een man Gods betekent niet het einde van Gods werk. God wacht niet tot we ons er klaar voor voelen. Hij wacht tot we bereid zijn. 2 Timótheüs 2 : 2: “En de dingen die je van mij hebt gehoord. Vertrouw deze toe aan betrouwbare mannen die ook anderen kunnen onderwijzen”.
God had Jozua in het geheim voorbereid. Nu verhief hij hem in het openbaar. En wat volgde, zou naties op hun grondvesten doen schudden. Stel je dit eens voor. Je treedt nu in de voetsporen van de grootste profeet die Israël ooit gekend heeft. Van je wordt verwacht dat je meer dan 600.000 mannen, vrouwen en kinderen niet meegerekend, over een woeste rivier naar vijandelijk gebied leidt, zonder enige militaire achtergrond. En dan spreekt God Jozua 1 : 3-5:
“Elke plek waar je voetzool zal neerkomen, heb ik je gegeven. Zoals ik tegen Mozes zei: niemand zal tegen u stand kunnen houden, alle dagen van uw leven. Zoals Ik met Mozes was, zo zal Ik met jullie zijn. Ik zal je niet verlaten en je niet in de steek laten”.
En nu wordt het pas echt schokkend. God riep Jozua niet om de woestijn te besturen. Hij gaf hem de opdracht om naties te veroveren, versterkte steden, legers van reuzen, en toekomstige veldslagen. Geen van deze groepen had Jozua ooit eerder geleid. En toch spreekt God alsof het al gebeurd is. Elke plek waar je voet neerzet, heb ik je al gegeven. Romeinen 4 : 17: “God die de doden tot leven wekt en de dingen die niet bestaan, oproept alsof ze wel bestaan”.
Schok nummer 2
God geeft Jozua een goddelijke opdracht die het menselijk vermogen ver te boven gaat. En hij komt niet eerst met een strategie. Hij straalt aanwezigheid uit. “Zoals Ik met Mozes was, zo zal Ik met jullie zijn”. Dat was de sleutel. Exodus 33 : 14: “Mijn aanwezigheid zal met u zijn en Ik zal u rust geven”.
Dit was niet zomaar een belofte. Het betrof een overdracht van bevoegdheid op grond van een overeenkomst. Wat God met Mozes begon, belooft Hij nu met Jozua te voltooien. Maar dit is wat het onmogelijk maakt. Jericho was niet leeg. Kanaän wachtte niet op overgave. Er waren ommuurde steden, reuzen zoals de nakomelingen van Anak, en meerdere koningen die klaarstonden om te vechten.
En Jozua, hij was geen generaal. Hij was een dienaar die de tent van Mozes bewaakte. Zacharia 4 : 6: “Niet door macht, noch door kracht, maar door mijn Geest, zegt de Heer der legerscharen”. Jozua 1 : 9: “Heb ik u dat niet bevolen? Wees sterk en moedig. Wees niet bang en wees niet ontmoedigd, want de Heer, uw God, is met u, waar u ook gaat”.
Dit is waar velen van ons aarzelen. We horen Gods roep, maar de taak lijkt te groot. We voelen ons onbekwaam, onervaren en bang, maar God heeft Jozua nooit gevraagd zich klaar te voelen. Hij vroeg hem alleen erop te vertrouwen dat hij voor hem uit zou gaan. 1 Thessalonicenzen 5 : 4: “Hij die u roept, is getrouw en zal het doen”.
Als een leider sterft, sterft Gods plan niet. Als je mentor er niet meer is, verdwijnt de missie niet. Jouw gehoorzaamheid zou wel eens het volgende hoofdstuk kunnen zijn in de belofte van iemand anders. Het verhaal van Jozua leert ons dit. God roept je tot onmogelijke dingen, niet om je te verpletteren, maar om Zichzelf door jou heen te bewijzen. Efeze 3 : 20: “Aan Hem nu, die in staat is oneindig veel meer te doen dan wij vragen of denken”.
Gezien de kracht die in ons werkzaam is, zou je weerstand verwachten. Mozes was immers niet zomaar een leider. Hij was de stem van God voor het volk. De man die de farao confronteerde. Degene die meer dan eens tussen Israël en Gods toorn stond. Nu is hij weg.
En in zijn plaats staat Jozua, een man die altijd de tweede was geweest. Mozes’ assistent, niet zijn gelijke. Wat er vervolgens gebeurt, is echter een van de meest schokkende en onverwachte wendingen in de geschiedenis van Israël. Jozua 1 : 16-18:
“Toen antwoordden ze Jozua: Alles wat u ons gebiedt, zullen we doen, en waarheen u ons ook zendt, daar zullen we heen gaan. Zoals we Mozes in alles gehoorzaamden, zo zullen we u gehoorzamen. Alleen de HEER, uw God, zij met u, zoals Hij met Mozes was. Wie zich tegen uw bevel verzet, zal ter dood worden gebracht. Wees sterk en moedig.”
Schok nummer 3
De Israëlieten accepteerden Jozua niet zomaar. Ze eisten absolute loyaliteit van elkaar, met de doodstraf als gevolg van rebellie.
Dit was geen loze religieuze retoriek. Dit was een generatie die de vorige in de woestijn had zien sterven vanwege rebellie. Ze wisten wat ongehoorzaamheid kostte. Ze wisten wat uitstel betekende. Ze hadden Korach door de aarde zien verzwelgen. Ze hadden gehuild toen hun eigen ouders omkwamen door gemopper en angst.
Dus nu staat de nieuwe generatie op met een nieuwe vastberadenheid. Geen aarzeling meer. Geen rebellie meer. Geen omzwervingen meer. Numeri 32 : 11-13: “Voorwaar, geen van de mannen die uit Egypte zijn gekomen, zal het land zien, omdat ze Mij niet volledig zijn gevolgd.” Dus de toorn van de Heer ontbrandde en Hij liet hen veertig jaar in de woestijn rondtrekken.
Jozua hoefde niet om steun te smeken. Hij won het volk niet voor zich met charme of welsprekende toespraken. Ze waren verenigd door urgentie, een wanhopig verlangen om de belofte binnen te gaan en er niet opnieuw tekort aan te schieten. Hebreeën 3 : 19: “Zo zien we dat ze niet konden binnengaan vanwege ongeloof”. Hebreeën 13 : 17: “Gehoorzaam hen die over u heersen en wees onderdanig, want zij waken over uw zielen. Laat hen dat met vreugde doen en niet met verdriet, want dat zou u geen goed doen”.
Gods koninkrijk is geen democratie. Het is een theocratie. En wanneer Hij leiders aanstelt, verwacht Hij dat het volk hen eert, niet omdat de leiders perfect zijn, maar omdat Zijn plan door de goddelijke orde wordt uitgevoerd.
Er is een verschil tussen blinde loyaliteit en Bijbelse eenheid. Dit was geen afgoderij van Jozua. Het was afstemming op Gods beweging. Hier ligt de echte uitdaging. Zijn we bereid ons te onderwerpen aan goddelijk gezag, zelfs als dat ongemakkelijk is? Zijn we bereid eensgezind te blijven onder leiding, niet omdat het populair is, maar omdat gehoorzaamheid tot doorbraak leidt? 1 Korinthe 1 : 10: “Ik smeek u: wees niet verdeeld, maar wees eensgezind en eensgezind”.
De woestijn leerde hen wat ongehoorzaamheid kost. Nu waren ze bereid te volgen, zelfs tot de dood, want deze keer wilden ze het beloofde land niet missen. U herinnert zich de Rode Zee nog wel, toch? Het iconische moment waarop Mozes zijn staf ophief en God de zee als een gordijn spleet, met muren van water aan beide kanten en droge grond onder bevende voeten. Nou, raad eens? Mozes is er misschien niet meer. Maar God was nog niet klaar met het halen van de krantenkoppen. Jozua 3 : 15-17: “Toen de dragers van de ark bij de Jordaan kwamen, zakten de voeten van de priesters tot aan de rand van het water. Want de Jordaan treedt tijdens de hele oogsttijd buiten zijn oevers, zodat het water zich tot een grote hoop ver weg ophoopte en het volk de rivier overstak. Tegenover Jericho. Toen stonden de priesters vastberaden op droge grond midden in de Jordaan”.
Schok nummer 4
De Jordaan splitste zich opnieuw. Opnieuw droge grond. Opnieuw trok een volk eroverheen, net als door de Rode Zee. Dit was geen symbolisch gebaar. Dit was niet metafoor. Dit was een onmiskenbare bovennatuurlijke gebeurtenis, niet bedoeld om te vermaken, maar om te bevestigen. Jozua 4 : 14: “Op die dag verhief de HEERE Jozua voor heel Israël, en zij vreesden hem zoals zij Mozes gevreesd hadden al de dagen van zijn leven”. God sprak zonder woorden: Dit is mijn man. Volg hem.
De Israëlieten stonden op een keerpunt. Hun vorige generatie had een zee in het oosten zien splijten. Nu zag deze nieuwe generatie een rivier zich in het westen splitsen, precies aan de grens van hun beloofde erfdeel. Dit wonder ging niet alleen over de oversteek. Het ging over legitimiteit. Jozua had geen stamboom, geen brandende struik, geen plagen, geen donderslag bij Sinaï. Maar in één moment gaf God hem een geloofwaardigheid die geen menselijke raad had kunnen creëren. Markus 16 : 20: “En zij gingen eropuit en predikten overal, terwijl de Heer met hen meewerkte en het woord bevestigde door middel van wondertekenen”.
Dit is iets wat velen over het hoofd zien. God spleet de wateren niet voordat zij in beweging kwamen. Hij wachtte tot de priesters erin stapten. Jozua 3 : 13: “Zodra de voeten van de priesters in het water rusten, zal het water worden afgesneden”.
Dat is de test. Gehoorzaamheid vóór bewijs. Geloof vóór het wonder. Hebreeën 11 : 6: “Maar zonder geloof is het onmogelijk Hem te behagen”.
De rivier spleet zich niet voor toeschouwers. Hij spleet zich. Voor gelovigen die met Gods aanwezigheid op hun schouders de leiding namen. God bevestigt zijn leiders niet met politiek, titels of populariteit. Hij bevestigt hen met kracht, met onmiskenbare tekenen dat zijn hand op hen rust. En soms wacht hij op je eerste stap voordat hij in actie komt. 2 Korinthe 10 : 18: “Want niet hij die zichzelf prijst, wordt goedgekeurd, maar hij die door de HEER wordt geprezen”.
Dezelfde God die zeeën spleet voor Mozes, spleet nu rivieren voor Jozua. De boodschap was duidelijk. Gods aanwezigheid sterft niet met een profeet. Zijn kracht is altijd klaar om te werken door hen die bereid zijn te gehoorzamen. De Jordaan is gesplitst. Het volk is overgestoken. Gedenkstenen zijn op de rivieroever gestapeld. Het lijkt erop dat het moeilijkste deel voorbij is. Maar dan komt er een moment dat de missie volledig herdefinieert.
Het is geen militaire strategiesessie. Het is geen planningsvergadering. Het is een directe ontmoeting met de onzichtbare wereld. Jozua 5 : 13-15:
En het geschiedde toen Jozua bij In Jericho sloeg hij zijn ogen op en zag een man tegenover hem staan met een getrokken zwaard in zijn hand. Jozua ging naar hem toe en vroeg:’Bent u voor ons of voor onze tegenstanders? Hij antwoordde: Nee, maar als bevelhebber van het leger van de HEERE ben ik nu gekomen. Jozua viel op zijn gezicht en aanbad Hem.
Schok nummer 5
God stuurt een hemelse bevelhebber, niet om partij te kiezen, maar om de leiding over te nemen. Jozua dacht dat hij de generaal was, maar nu beseft hij dat hij niet eens de hoogste officier in de strijd is. Hij sprak niet met een gewone man. Hij sprak niet met een engel-boodschapper. Hij stond voor de bevelhebber van de legers van de Heer, een goddelijke figuur waarvan geleerden geloven dat het een voorgeschiedenis van Christus zelf zou kunnen zijn. Exodus 15 : 3: “De HEERE is een krijgsman; HEERE is Zijn Naam!”
Efeze 6 : 12: “Want wij strijden niet tegen vlees en bloed, maar tegen overheden, tegen machten, tegen de heersers van de wereld. De duisternis van deze tijd, tegen geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten”.
De strijd om Jericho ging niet alleen over muren en oorlogvoering. Het ging om afstemming op de strategie van de hemel. God maakte het glashelder: dit is niet jouw strijd, dit is de mijne. Laat dat even tot je doordringen. Voordat de Israëlieten zelfs maar een zwaard aanraken, voordat ze naar de muren van Jericho schreeuwen, herinnert God hen eraan dat dit geestelijke oorlogvoering is.
2 Kronieken 20 : 15: “Wees niet bang en wees niet ontmoedigd, want de strijd is niet van jullie, maar van God”. Wat leert ons dit? Dat geestelijke overwinning nooit begint met kracht. Het begint met overgave. Jozua 5 : 15: “Toen zei de bevelhebber van het leger van de HEER tegen Jozua: ‘Doe je sandalen uit, want de plaats waar je staat is heilig. En Jozua deed dat”.
Hier is de verborgen waarheid. Voordat de muren van Jericho konden vallen, moest er iets anders vallen. Jozua’s trots, zijn aannames, zijn gevoel van controle. Gehoorzaamheid was het wapen. Aanbidding was de voorbereiding. Heiligheid was het strijdveld. Jakobus 4 : 7: “Onderwerp je aan God. Weersta de duivel en hij zal van je vluchten”.
Jozua leerde dat de overwinning niet behaald wordt door een plan te hebben. Dat komt door de aanwezigheid van de commandant. Als God het slagveld overneemt, komt hij niet om jouw agenda te steunen. Hij roept je op om hem te steunen. En daar begint de overwinning. Als je Gods roeping volgt, kun je weerstand verwachten, maar ook versterking vanuit de hemel. Romeinen 8 : 31: “Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn?”
Schok nummer 6
Het manna hield op. Gods bovennatuurlijke voorziening hield plotseling op. Ze waren de Jordaan overgestoken. Ze hadden het verbond vernieuwd. Eindelijk stonden ze in het beloofde land. En toen gebeurde er iets onverwachts. Iets zo subtiels, maar tegelijkertijd zo schokkend. Jozua 5 : 12: “Het manna hield op te bestaan op de dag nadat ze de opbrengst van het land hadden gegeten. En de Israëlieten hadden geen manna meer, maar ze aten dat jaar het voedsel van het land Kanaän”.
Hij kijkt om zich heen, maar ziet niets. Anderen komen naar buiten. Met lege handen. Er ontstaat verwarring. Vervolgens gaat het gerucht rond dat er geen manna meer is. Het is ronduit schokkend. Al veertig jaar lang was manna het dagelijkse teken dat God met hen was. Het dwarrelde elke ochtend als dauw uit de hemel neer. Het vergde geen werk, geen zaaien, geen ploegen, alleen geloof om het te verzamelen.
Het was de levensader van een generatie. En nu, zonder waarschuwing, is het gestopt. Geen engelachtige trompet, geen aankondiging, alleen stilte. Waarom? Omdat het volk net de eerste oogst uit het beloofde land had geproefd. Ze hadden geen voedsel uit de wildernis meer nodig. Ze waren op een nieuwe plek aangekomen en met die nieuwe plek kwam een nieuw proces.
God zei hiermee dat dit een nieuw seizoen is. Je kunt niet teren op de wonderen van gisteren. Het manna was nodig om te overleven in de woestijn. Maar Kanaän ging niet over overleven. Het ging om bloei, bouwen, zaaien, oogsten en heersen. En dat soort leven vereist een ander soort geloof. Hebreeën 11 : 1: “Het geloof is de zekerheid van de dingen die men hoopt, het bewijs van de dingen die men niet ziet”.
Soms is het geen straf als God ophoudt iets vertrouwds te verschaffen. Het is een promotie. Als de dagelijkse routine verdwijnt, raken we in paniek. Maar in werkelijkheid zegt God misschien wel: “Het is tijd om te groeien, tijd om te planten, tijd om te rijpen. Ik blijf voorzien.” Maar in een nieuwe vorm. Filippenzen 4 : 19: “En mijn God zal in al uw behoeften voorzien, overeenkomstig zijn rijkdom in heerlijkheid”.
Verwar de afwezigheid van manna niet met de afwezigheid van God.
Schok nummer 7
God beval een massale besnijdenis vóór de strijd. Het land was net de Jordaan overgestoken. Ze bevonden zich eindelijk in vijandelijk gebied, binnen het zicht van de massieve muren van Jericho.
Ze hadden de wind in de zeilen. Ze waren eensgezind. Ze hadden Gods belofte. Vanuit militair oogpunt was dit hét moment om toe te slaan, om de vijand te verrassen terwijl het moreel hoog was. Maar toen gaf God een zo onverwachte, zo riskante opdracht, dat die alle strategische logica tartte Jozua 5 : 2, 3: “Toen zei de Heer tegen Jozua: Maak vuurstenen messen voor jezelf en besnijd de zonen van Israël voor de tweede keer.”
Jozua maakte vuurstenen messen en besneed de zonen van Israël. Waarom? Het is schokkend dat God het hele mannelijke leger opzettelijk verzwakte vlak voor de strijd. Besnijdenis zou hen gedurende meerdere dagen ongeschikt maken om te vechten of zichzelf te verdedigen.
Er waren geen versterkingen, geen reservetroepen, geen muren. En toch gehoorzaamden ze. Waarom zou God dit doen? Waarom zou hij alles op het spel zetten vlak na zo’n grote overwinning? Want dit was niet zomaar een militaire campagne. Dit was een vervulling van een verbond.
Jozua 5 : 4-7 legt uit dat alle mannelijke nakomelingen die tijdens de 40 jaar durende woestijnreis geboren werden, niet besneden waren. Ze waren opgegroeid zonder volledig deel te nemen aan het verbond dat met Abraham was begonnen. Voordat ze het land in bezit konden nemen, moesten ze dus eerst het teken ontvangen dat ze bij God hoorden. Voordat er overwinning kan zijn, moet er toewijding zijn. Voordat er een verovering kan plaatsvinden, moet er een verbond zijn.
Dit was Gods manier om te zeggen: Je wint niet omdat je sterk bent. Je wint omdat je van Mij bent. Zacharia 4 : 6: “Niet door macht, noch door kracht, maar door mijn Geest, zegt de Heer der legerscharen”. Psalm 20 : 7: “Sommigen vertrouwen op strijdwagens en anderen op paarden, maar wij zullen de naam van de Heer, onze God, gedenken”.
We willen vaak de overwinning behalen zonder operatie. Maar God roept ons soms op om ons over te geven en onszelf te heiligen voordat Hij de doorbraak brengt. Hij zal je vragen je kracht, je tijdlijn en je plannen opzij te zetten om je eraan te herinneren dat dit mijn strijd is, niet de jouwe. Jozua 5 : 9: “Toen zei de HEER tegen Jozua: Heden heb Ik de schande van Egypte van u weggenomen”.
Het was niet alleen een fysieke handeling. Het was een spirituele reiniging, een afsnijden van het verleden, zodat ze hun toekomst tegemoet konden treden. Voordat God je de overwinning geeft op de vijand die voor je staat, zal Hij vaak eerst ingrijpen in wat er in je leeft. Kortom, Mozes was er niet meer, maar God was er wel.
De wildernis had een hoofdstuk afgesloten, maar de oevers van de Jordaan openden een nieuw. En in die heilige ruimte tussen einde en begin leren we iets waardevols. Gods beloften worden nooit begraven met een profeet. Ze worden voortgedreven door gehoorzaamheid, moed en geloof. Deuteronomium 34 : 10: “Maar sindsdien is er in Israël geen profeet meer opgestaan zoals Mozes”.
Ja, Mozes was uniek, maar zijn afwezigheid legde de hemel niet lam. Het bracht Gods plan verder tot ontplooiing. Het silhouet van Mozes vervaagt in de opkomende zon Jozua neemt plaats vooraan in de menigte. De Ark van het Verbond straalt in Goddelijk licht.
De mensen die naar Kanaän overstaken. Een vergezicht op Jericho op de achtergrond, wachtend op zijn goddelijke oordeel. Elk van de vijf schokkende gebeurtenissen die we hebben onderzocht, wijst op diepere waarheden. Waarheden die vandaag nog in je leven van invloed zijn. God bereidt opvolgers voor. Hij laat leiderschap niet aan het toeval over.
Jozua was geen willekeurige keuze. Hij was er klaar voor. God onderbreekt zijn plan niet. De wereld staat mogelijk even stil. Verdriet mag dan zwaar wegen, maar de hemel gaat door. God verheft de gehoorzamen. Jozua was niet de machtigste, maar hij was wel de meest trouwe. En God verheft altijd de gehoorzamen.
God leidt met kracht. Van het splijten van rivieren tot het tot zwijgen brengen van angst. Zijn wonderen bevestigen de geloofwaardigheid van zijn boodschappers. God strijdt voor zijn volk. De hemelse bevelhebber vroeg geen toestemming. Hij nam het over, omdat de strijd al aan de Heer toebehoorde. Romeinen 8 : 31: “Wat moeten we dan van deze dingen zeggen? Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn?”
Dit was niet zomaar een geschiedenisles. Dit is een bericht voor jou. Bevind je je in een periode van verlies, verandering of onzekerheid? Luister dan eens hiernaar. God is niet gestopt. Hij staat nog maar aan het begin. Mozes is misschien niet meer in je leven, maar Jozua staat op en Gods plan gaat door, met of zonder onze toestemming.
